Genoeg van de opdrachtregel
Bekijk wat hier staat
Je weet waar je staat. De volgende vraag is wat daar staat.
ls
ls toont de inhoud van de werkmap. Je zou drie dingen moeten zien:
README.txt data report.py
Dit is jouw project, en het blijft
Die drie items zijn geen kladwerk. Ze vormen het project van dit hoofdstuk, horen bij jou en blijven bewaard. Sluit het tabblad, kom morgen terug en ls toont dezelfde drie namen. Een bestand dat je in de ene les maakt staat er in de volgende nog.
Daar mag je even bij stilstaan: tot nu toe leefde alles wat je schreef binnen één oefening en verdween het daarmee. Vanaf hier bouwt je werk zich op. Dat is de eerste manier waarop deze cursus meer op werken op je eigen computer gaat lijken dan op vragen beantwoorden.
In een map kijken
data in dat overzicht is geen bestand maar een map. Je kunt de inhoud opvragen zonder ernaartoe te gaan, door de map te noemen:
ls data
books.txt
ls zonder argument betekent “hier”. ls data betekent “daarin”. De meeste shellopdrachten werken zo: ze handelen in de werkmap tenzij je iets anders opgeeft.
Een bestand lezen zonder het te openen
cat toont de inhoud van een bestand rechtstreeks in de terminal:
cat data/books.txt
The Left Hand of Darkness
Piranesi
Station Eleven
cat is bedoeld om snel iets kleins te bekijken. Het biedt geen eigen bladerfunctie of manier om door een lang bestand te bewegen. Het toont simpelweg alles en geeft de prompt terug. Voor een bestand van drie regels is dat precies wat je wilt.
Let op wat je typte: data/books.txt. Dat is een pad: een route van waar je staat naar wat je wilt bereiken. De / scheidt de stappen van die route. Je hoefde niet naar data te gaan om iets daarbinnen te lezen; je hoefde alleen te beschrijven hoe je er komt.
Je staat in /workspace en typt ls data. Waar vraag je om?
Hierna: de shell naar een andere plek brengen en wat er dan met je paden gebeurt.