Strings zijn reeksen

Je weet al dat Python een tekstwaarde een string noemt. Je hebt strings afgedrukt, in variabelen opgeslagen, ontvangen via input() en in f-strings verwerkt.

In dit hoofdstuk bekijken we een string van binnen.

Tekst in een bepaalde volgorde

Een string is een geordende reeks tekens. Elke letter, elk cijfer, elke spatie en elk leesteken heeft een positie.

De string "Python!" bevat deze tekens in deze volgorde:

P  y  t  h  o  n  !

Een andere volgorde levert een andere string op. "Python!" en "!Python" bevatten dezelfde zeven tekens, maar zijn niet dezelfde tekst.

Spaties tellen ook mee. De string "Python Land" bevat een spatie tussen de twee woorden. Die spatie is een echt teken, ook al is ze op het scherm grotendeels onzichtbaar.

Aanhalingstekens geven de grenzen aan

Python accepteert zowel dubbele als enkele aanhalingstekens rond een gewone string:

course = "Python Fundamentals"
language = 'Python'

De openende en sluitende aanhalingstekens moeten bij elkaar passen. Ze horen bij de code, niet bij de opgeslagen tekst.

Voer dit voorbeeld uit:

De uitvoer bevat de aanhalingstekens niet.

Kies aanhalingstekens die bij de tekst passen

Dubbele aanhalingstekens zijn handig als de tekst een apostrof bevat:

message = "Python isn't magic."

Enkele aanhalingstekens zijn handig als de tekst dubbele aanhalingstekens bevat:

message = 'She said, "Hello."'

In het tweede voorbeeld horen de dubbele aanhalingstekens bij de opgeslagen tekst. De enkele aanhalingstekens geven de grenzen van de string aan.

Soms bevat de tekst beide soorten aanhalingstekens, of heb je een regeleinde nodig. In de volgende les leer je hoe je die tekens precies kunt schrijven.

De lege string

Een string kan ook helemaal geen tekens bevatten:

empty_message = ""

Dit noemen we de lege string. Het is nog steeds een stringwaarde. Er staan alleen geen tekens tussen de aanhalingstekens.

Een lege string is iets anders dan een string met één spatie:

empty = ""
one_space = " "

Dat verschil wordt belangrijk wanneer je gebruikersinvoer opschoont en wanneer een programma controleert of er tekst aanwezig is.

Een handig denkmodel

Zie een string als tekst met een vaste tekenvolgorde. In latere lessen vraag je de lengte op, haal je een teken op via zijn positie, neem je een deel van de string en maak je bewerkte versies.

Je leert geen volledig nieuw waardetype kennen. Je ontdekt wat het vertrouwde stringtype allemaal kan.