De statusregel en de headers lezen

fetch geeft nu de kop van een antwoord terug als bytes. Met bytes kan een programma niet veel: het heeft de statuscode nodig als getal, om te beslissen of het verzoek gelukt is, en de headers op naam, om uit te vinden hoe lang de body is. Deze les schrijft parse_head(head), dat de kop omzet in een dictionary:

{"version": "HTTP/1.1", "status": 200, "reason": "OK", "headers": {"content-type": ["application/json"], ...}}

De statusregel

De eerste regel van de kop is de statusregel. Net als een verzoekregel heeft hij drie delen, gescheiden door spaties: de versie, de statuscode en de reason phrase, een korte omschrijving voor mensen om te lezen. De reason phrase kan zelf spaties bevatten, dus knippen bij elke spatie zou hem uit elkaar halen. split heeft precies hiervoor een tweede argument, maxsplit, zoals in les 2: met 2 knipt het alleen bij de eerste twee spaties, en de rest van de regel blijft één stuk.

print("HTTP/1.1 429 Too Many Requests".split(" ", 2))

Drie regels bepalen of parse_head een statusregel accepteert:

• De versie begint met HTTP/.

• De code bestaat uit precies drie cijfers. Controleer dat met isascii() en isdigit() samen: isdigit() alleen accepteert ook tekens zoals ², die int niet kan omzetten.

• De reason phrase mag leeg zijn. Een server kan HTTP/1.1 299 sturen met niets na de laatste spatie, of HTTP/1.1 299 helemaal zonder laatste spatie. In het eerste geval geeft split(" ", 2) drie items, waarvan het laatste "" is; in het tweede geeft het er twee. Hoe dan ook is de reason phrase "".

Al het andere is geen statusregel, en parse_head werpt ValueError op. Een code die de controles doorstaat, wordt een int, zodat een aanroeper hem kan vergelijken met 200 of 404.

Van bytes naar tekst

De kop komt aan als bytes, en split(" ", 2) heeft tekst nodig. Decodeer de hele kop met "iso-8859-1" voordat je hem splitst. Die codering koppelt elke mogelijke byte aan precies één teken, dus het decoderen van een kop mislukt nooit, wat een server ook stuurt. Een kop hoort gewone ASCII te zijn, en voor ASCII-bytes is het resultaat hetzelfde als met elke andere gangbare codering. Python’s eigen http.client leest koppen op dezelfde manier.

Headerregels

Splits de kop na de statusregel bij \r\n en behandel elke regel als een headerregel: een naam, een dubbele punt en een waarde. Splits elke regel alleen bij de eerste dubbele punt, line.split(":", 1), omdat een waarde zelf dubbele punten kan bevatten:

Ruim daarna beide delen op. strip() verwijdert de spaties rond de waarde, die HTTP toestaat. lower() zet de naam in kleine letters, omdat headernamen niet hoofdlettergevoelig zijn: Content-Length, content-length en CONTENT-length zijn dezelfde header. Met de bibliotheek requests die je in Python in Practice gebruikte, kun je een header van een antwoord in elke schrijfwijze opzoeken; je parser bereikt hetzelfde door elke naam in één schrijfwijze op te slaan. Een regel zonder dubbele punt is geen headerregel, en parse_head werpt er ValueError voor op.

Dezelfde naam kan meer dan eens voorkomen, en een latere regel mag een eerdere niet wissen. Daarom koppelt de dictionary elke naam aan een lijst van waarden, en voegt elke regel zijn waarde toe aan de lijst voor zijn naam, waarbij een nieuwe lijst begint de eerste keer dat een naam voorkomt. Een antwoord met Vary: a en daarna vary: b geeft {"vary": ["a", "b"]}.

Je opdracht

Schrijf in wire.py de functie parse_head(head):

1. decodeer head met "iso-8859-1" en splits het bij "\r\n";

2. splits de eerste regel met split(" ", 2); werp ValueError op tenzij hij minstens twee delen heeft, waarvan het eerste met "HTTP/" begint en het tweede uit precies drie ASCII-cijfers bestaat; de reason phrase is het derde deel als dat er is, en anders "";

3. werp voor elke andere regel ValueError op als hij geen dubbele punt bevat; splits hem anders bij de eerste dubbele punt, zet de naam in kleine letters en strip hem, strip de waarde, en voeg de waarde toe aan de lijst voor die naam;

4. geef {"version": ..., "status": ..., "reason": ..., "headers": ...} terug, met de status als int.

Laat al het andere in wire.py zoals het is. fetch geeft de kop nog steeds als bytes terug, dus probeer parse_head op een live kop vanuit het tabblad Shell:

python -c "import wire; print(wire.parse_head(wire.fetch('GET', '/v1/items/1')))"

De eerste drie items komen uit de statusregel. Je statusregel zou HTTP/1.1 200 OK moeten luiden. Luidt hij HTTP/1.0 200 OK, dan kwam het antwoord rechtstreeks van de dienst, die in HTTP/1.0 antwoordt; parse_head accepteert beide, en hoofdstuk 9 legt uit wat de versie verandert. In de headers zou content-type ['application/json; charset=utf-8'] moeten bevatten en content-length ['53'], de grootte van de body van dit item, die fetch nog niet heeft gelezen. Als je headers server en date bevatten, komen die regels van de kleine webserver die vóór practice-api staat; als een antwoord dat je ontvangt geen van beide heeft, kwam het rechtstreeks van de dienst, en niets in deze cursus hangt ervan af.

Druk daarna op Check my work. De volgende les gebruikt content-length om precies de body te lezen die op de kop volgt.